Το επεισοδιακό κλείσιμο του Τακτικού Συνεδρίου της ΚΕΔΕ και η δημοσιότητα που δόθηκε στην κόντρα των δύο κύριων παρατάξεων αδικούν την αυτοδιοίκηση πρώτου βαθμού. Στην Καλαμάτα επί τριήμερο αναδείχθηκαν όλα τα μεγάλα ζητήματα που αφορούν τους δήμους της χώρας. Οι τοποθετήσεις ήταν υψηλού επιπέδου, οι συζητήσεις σοβαρές, οι εργασίες του συνεδρίου είχαν ουσία και περιεχόμενο. Ήταν επίσης πολυπρόσωπη η παρουσία θεσμικών παραγόντων φέτος, έτσι τα αιτήματα και οι διεκδικήσεις έφτασαν άμεσα στα κατάλληλα αυτιά.
Κι όμως και πάλι το συνέδριο των δημάρχων έληξε με ένταση και διχασμό. Τι οδήγησε στην έκδοση διαφορετικών ψηφισμάτων και πάλι, ενώ τα προβλήματα είναι εν πολλοίς κοινά για όλους; Η απάντηση βρίσκεται στον αδικαιολόγητο κομματισμό, στη συνήθη πρακτική των αυτοδιοικητικών να στοιχίζονται πίσω από κάποια κομματική γραμμή. Και κάπου εκεί διασπάται το ενιαίο μέτωπο και αδυνατίζει ο αγώνας για ικανοποίηση δίκαιων αιτημάτων. Ταυτόχρονα χάνεται η ευκαιρία να πιεστεί η κεντρική εξουσία να δώσει πόρους, εργαλεία και στήριξη.
Δυστυχώς για τους δήμους μας, η κομματικοποίηση στοιχίζει πολύ, με το κόστος να το πληρώνουν οι τοπικές κοινωνίες. Για την Πάτρα μας, τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα: Ακόμα κι αν οι δύο μεγάλες παρατάξεις, τελικά, συμφωνούσαν σε ένα κοινό ψήφισμα, ο Κώστας Πελετίδης βρισκόταν απομονωμένος στα δικά του ιδεολογήματα. Λειτουργώντας και πάλι ως επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης -και όχι ως Δήμαρχος Πατρέων- κατέθεσε το δικό του πολιτικό μανιφέστο που ψηφίστηκε από το… 4,2% των συνέδρων! Η πρόταση της Πάτρας έλαβε 14 από τις 338 ψήφους, μία ακόμα έκφανση του απομονωτισμού της πόλης μας. «Φτωχοί συγγενείς», χωρίς επαφή με το υπόλοιπο αυτοδιοικητικό γίγνεσθαι της χώρας, συνειδητά απομακρυσμένοι από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, δίχως ίχνος διάθεσης να βρεθούν λύσεις στα τοπικά μας ζητήματα, μικρά και μεγάλα.
Θέλοντας να παραμείνω αισιόδοξος, κρατάω το όλο κλίμα ενός εξαιρετικού συνεδρίου, τις επαφές που συντηρήθηκαν και τις νέες γνωριμίες καθώς και την αγωνιστικότητα των δημάρχων. Αισθάνομαι πως το φετινό συνέδριο συμπυκνώνεται στην διεκδικητική 17λεπτη ομιλία του Γρηγόρη Κωνσταντέλου (Δημάρχου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης) και στην ειλικρινή διαπίστωση του Ιγνάτιου Καϊτεζίδη (Προέδρου ΠΕΔ Κεντρικής Μακεδονίας) πως «ο πολίτης δεν έρχεται στον δήμαρχο για να ακούσει ποιος φταίει, έρχεται για να του βρει λύση στο πρόβλημά του».
Εύχομαι σύντομα οι δήμαρχοι της χώρας να συνειδητοποιήσουν πως η δύναμη της φωνή τους είναι ισχυρότερη από τη στήριξη που τους παρέχουν τα κόμματα και οι πολιτικές τους. Κι όταν οι φωνές τους ενωθούν –ελπίζω σε ένα από τα επόμενα συνέδρια της ΚΕΔΕ- τότε θα βγει ουσιαστικά ωφελημένη η τοπική αυτοδιοίκηση και θα αποκτήσει πραγματικό νόημα ο τίτλος της φετινής διοργάνωσης «Ισχυροί Δήμοι – Ισχυρές τοπικές κοινωνίες – Ισχυρή Ελλάδα».
Γιατί, όπως είπε και ο εμβληματικός δήμαρχος Σταύρος Μπένος στο κλείσιμο μιας συγκλονιστικής ομιλίας, μετά τη βράβευσή του στο συνέδριο: «Ο Δήμαρχος είναι σύμμαχος μόνο με τα όνειρα της πόλης του».
*Ο Πέτρος Ψωμάς είναι δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Πατρέων, επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «σπιράλ»
