Ήταν, είναι και θα παραμείνει η απόλυτη Κυρία της μεγάλης οθόνης. Η Μάρω Κοντού, με το απαράμιλλο στυλ, τη γοητεία και τον δυναμισμό της, σφράγισε τον χρυσό αιώνα του ελληνικού κινηματογράφου. Πέρα από τις εξαιρετικές ερμηνείες της, μας χάρισε μερικές από τις πιο αναγνωρίσιμες ατάκες, οι οποίες πέρασαν στην κουλτούρα μας και χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα στην καθημερινότητά μας.

Ας θυμηθούμε  κορυφαίες ατάκες που έγραψαν ιστορία.

1. «Σκασμός εσύ, Αντωνάκη μου!» από την ταινία: Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα (1965) Η υπομονετική «Ελενίτσα» υπομένει για χρόνια τα καπρίτσια και την υποτίμηση του Αντωνάκη (Γιώργος Κωνσταντίνου). Όταν όμως παντρεύονται και εκείνος προσπαθεί να επιβληθεί ξανά με τον παλιό, αυταρχικό τρόπο, έρχεται η μεγάλη ανατροπή. Η Ελενίτσα «εκρήγνυται», του επιβάλλει να σωπάσει και φέρνει τούμπα την πατριαρχική δομή του σπιτιού. Μια ατάκα-σύμβολο γυναικείας χειραφέτησης, ειπωμένη με μοναδικό μπρίο.

2. «Παίρνω το καπελάκι μου και φεύγω» από την ίδια ταινία "Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα"  η Μάρω Κοντού εκστομίζει τη φράση που έγινε το απόλυτο «σλόγκαν» κάθε φορά που κάποιος αποφασίζει να αποχωρήσει με αξιοπρέπεια από μια κατάσταση. "Πάρε το καπελάκι και ώρα καλή στη πρύμνη σου και αέρα στα πανιά σου,  Αντωνάκη μου... Μια ατάκα γεμάτη υπερηφάνεια, που αποδεικνύει ότι η Ελενίτσα δεν ήταν διατεθειμένη να χάσει τον εαυτό της για κανέναν άνδρα.

3. «Κατάλαβα, κατάλαβα...» (Με ιταλική προφορά) από την ταινία:" Μια Ιταλίδα απ' την Κυψέλη" (1968) Υποδυόμενη την «Μπιάνκα», μια δήθεν Ιταλίδα που επιστρατεύει ο Αλέκος Αλεξανδράκης για να σπάσει τον τσαμπουκά της αυστηρής αδελφής του (Κατερίνα Γιουλάκη), η Μάρω Κοντού δίνει ρεσιτάλ κωμωδίας. Κάθε φορά που στριμώχνεται ή δεν ξέρει τι να απαντήσει, επιστρατεύει το ιταλικό της ταμπεραμέντο, ξεστομίζοντας ένα γεμάτο νόημα «κατάλαβα, κατάλαβα», σκορπίζοντας το γέλιο.

4. «Μα Ορέστη μου, είσαι με τα καλά σου;» από την ταινία: Τα Κίτρινα Γάντια (1960).  Ως Ρένα, η κομψή και πιστή σύζυγος του παθολογικά ζηλιάρη Ορέστη (Νίκος Σταυρίδης), βρίσκεται διαρκώς αντιμέτωπη με τις παράλογες υποψίες του. Η απόγνωση στη φωνή της και η γεμάτη απορία ατάκα της απέναντι στα φαντάσματα που κυνηγούσε ο Σταυρίδης, αποτελεί το τέλειο «αντίβαρο» σε μια από τις πιο γρήγορες και ξεκαρδιστικές κωμωδίες παρεξηγήσεων.

Η Μάρω Κοντού απέδειξε ότι η γοητεία μπορεί να συνδυαστεί άψογα με το χιούμορ και τον δυναμισμό. Οι ατάκες της δεν ήταν απλώς λόγια ενός σεναρίου, αλλά μικρά κοινωνικά σχόλια της εποχής, που άντεξαν στον χρόνο και παραμένουν επίκαιρα.