Αγώνας επιβίωσης για τα περίπτερα της Ηλείας – «Σε λίγο θα είναι μια γλυκιά ανάμνηση…»
Στο …ναδίρ η κερδοφορία από τα καπνικά, όταν λήγει η άδεια τα περισσότερα περίπτερα μένουν κλειστά
Των Χρήστου Κανελλόπουλου – Αντώνη Φώτη
Όλο και λιγότερα γίνονται τα παραδοσιακά περίπτερα στην Ηλεία, αφού το κέρδος τους έχει περιοριστεί πάρα πολύ, με αποτέλεσμα οι ιδιοκτήτες τους να μην … βγαίνουν οικονομικά και να αναγκάζονται να τα κλείσουν ή να σκέπτονται μια παρόμοια κίνηση.
Όπως προκύπτει από την έρευνα της εφ . «Πατρίς», τα παραδοσιακά περίπτερα στο νομό Ηλείας, αλλά και στις περισσότερες περιοχές της χώρας, σύντομα θα είναι μία γλυκιά ανάμνηση, αφού κάθε χρόνο είναι όλο και λιγότερα, ενώ φυσικά δεν υπάρχει το άνοιγμα καινούργιων.
Όπως τονίζουν οι ιδιοκτήτες, αλλά και οι υπάλληλοι παραδοσιακών περίπτερων, μεγάλο είναι το πρόβλημα που υπάρχει με τα καπνικά, όπου πλέον το κέρδος τους είναι ελάχιστο, ενώ έχει περιοριστεί πάρα πολύ και η ζήτηση στα υπόλοιπα προϊόντα.
Όπως τονίζουν οι ιδιοκτήτες, αλλά και οι υπάλληλοι παραδοσιακών περίπτερων, μεγάλο είναι το πρόβλημα που υπάρχει με τα καπνικά, όπου πλέον το κέρδος τους είναι ελάχιστο, ενώ έχει περιοριστεί πάρα πολύ και η ζήτηση στα υπόλοιπα προϊόντα, όπως είναι οι κάρτες τηλεφωνίας, τα αναψυκτικά και οι μπύρες, τα σοκολατοειδή, τα μπισκότα και τα υπόλοιπα προϊόντα, τα οποία πωλούνται στο περίπτερο, με αποτέλεσμα όχι μόνο να μη βγάζουν κέρδος, αλλά αντίθετα πολλές φορές … μπαίνουν και μέσα οικονομικά.
Λιγοστεύουν χρόνο με το χρόνο τα παραδοσιακά περίπτερα στην Ηλεία
Αν δεν αλλάξουν τα πράγματα με σοβαρές παρεμβάσεις της πολιτείας, κυρίως όσον αφορά τα καπνικά προϊόντα, τότε το μέλλον των παραδοσιακών περιπτέρων, δεν θα είναι καθόλου ευοίωνα στην Ηλεία και σε λίγα χρόνια θα τα θυμόμαστε μέσα από κάποια παλιά φωτογραφία.
«Η κερδοφορία στα καπνικά από το 10%, έχει φτάσει στο 2% με 3%»
Ο Αργύρης Τζανέτος, ιδιοκτήτης περιπτέρων στην ευρύτερη περιοχή του Πύργου, όπως το περίπτερο Μινιόν στον Κυκλικό Κόμβο Αγ. Γεωργίου, τονίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η μείωση του κέρδους στα καπνικά.
«Τα περίπτερα γενικά βασιζόντουσαν στα καπνικά που παλαιότερα είχαν μια κερδοφορία 10%, ενώ τώρα έχει φτάσει στο 2% με 3%. Κάποια στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προ μνημονίων, είχε τεθεί μια πρόταση για να προστατευτούν τα περίπτερα με τα καπνικά. Και γενικά τα καπνικά στην Ελλάδα. Αυτό δεν ίσχυσε όμως ποτέ στην Ελλάδα. Και γι’ αυτό και τα περίπτερα άρχισαν να μειώνονται κάθε χρόνο.
Δηλαδή ένα περίπτερο, βάση των τετραγωνικών που έχει, δεν μπορεί να ανταγωνιστεί ούτε ένα ψιλικατζίδικο, ούτε ένα σούπερ μάρκετ ή μίνι μάρκετ για να επιβιώσει. Να βάλει επιπλέον προϊόντα πέρα από τα τσιγάρα σε αυτό. Δηλαδή το βασικό του αγαθό για να επιβιώσει ήταν τα τσιγάρα. Όπως και οι κάρτες τηλεφωνίας οι οποίες και αυτές χάσανε μεγάλο μέρος του ποσοστού κερδοφορίας. Και ο σύλλογος μας, που στον Πύργο δεν υπάρχει καν Σύλλογος Περιπτεράδων, δεν κάνει κάτι το ιδιαίτερο. Πανελλαδικά είναι κάποιοι συνταξιούχοι που εκλέγονται, παίρνουν ένα μισθό και δεν ασχολούνται με τίποτα.
Οπότε είναι δύσκολο το μέλλον, δηλαδή αυτή τη στιγμή είναι θέμα χρόνου να εξαλειφθούν τα περίπτερα και πολύ σύντομα να είναι απλά μια ανάμνηση, μια γλυκιά ανάμνηση. Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης όμως το περίπτερο προστατεύετε. Εμείς είμαστε πίσω 100 χρόνια σ’ αυτό το θέμα».
CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 80
«Έχει μειωθεί πολύ η δουλειά και δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας»
Η Βελούδω Αντωνοπούλου που διατηρεί περίπτερο στην κεντρική πλατεία του Πύργου, τονίζει ότι τα περίπτερα γίνονται όλο και λιγότερα, αφού έχει μειωθεί πολύ η δουλειά και δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις.
«Τα περίπτερα γίνονται όλο και λιγότερα, αφού έχει μειωθεί πολύ η δουλειά και δεν μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας. Ενώ έχουμε μεγάλο πρόβλημα με την εφορία που είναι δυσβάστακτη για εμάς. Φτάνει τα 3.000 με 3.500 ευρώ για μας το χρόνο και έτσι αδυνατούμε να τα βγάλουμε πέρα, αφού έχει πέσει πάρα πολύ η δουλειά. Δεν υπάρχει κίνηση πλέον στο περίπτερο, οπότε τα έξοδα είναι περισσότερα από τα έσοδα και αυτό οδηγεί πολλούς στο να εγκαταλείπουν αυτή την εργασία. Όταν δεν μπορείς να ανταπεξέρχεσαι στις υποχρεώσεις σου και μπαίνεις μέσα, είναι αδύνατον να συνεχίσεις αυτή τη δουλειά. Ακόμα και αν η άδεια ισχύει για κάποια χρόνια ακόμα, εσύ αδυνατείς να πληρώσεις τις υποχρεώσεις σου, γιατί η δουλειά όλο και μειώνεται. Πώς θα τα βγάλεις πέρα, όταν δεν μπορείς πλέον να παραγγείλεις το καθημερινό εμπόρευμα και πάντα το ταμείο είναι μείον. Έχει πέσει πάρα πολύ η δουλειά. Εγώ είμαι από το 2016 εδώ και βλέπω ότι είμαι στον … πάτο αυτή τη στιγμή».
«Μετά το καλοκαίρι η δουλειά έχει πέσει ιδιαίτερα»
O Χρήστος Θεοχαρίδης από το περίπτερο στα Χαλικιάτικα, δίπλα από το ΚΤΕΛ, αναφέρει η μείωση των περιπτέρων οφείλεται, κυρίως, στην οικονομική κρίση.
«Η μείωση των περιπτέρων οφείλετε, κυρίως, στην οικονομική κρίση. Δηλαδή, εγώ δουλεύω αυτή τη στιγμή ενάμιση μήνα στο περίπτερο.
Μετά το καλοκαίρι η δουλειά έχει πέσει ιδιαίτερα. Και κυρίως τις μεσημεριανές ώρες, στις 2 με 7 που είμαι εγώ. Δυο ώρες ουσιαστικά είναι όλη και όλη η δουλειά.
Λόγω της οικονομικής κρίσης, πιστεύω, δεν χαλάει πλέον πολλά χρήματα ο κόσμος. Παίζει ρόλο και η κατάσταση με τα καπνικά όπου μειώνεται το κέρδος για τα περίπτερα.
Τα καπνικά είναι ίσα – ίσα και πρέπει να περιμένεις να έρθει ο πελάτης να πάρει τσιγάρα και να πάρει και κάτι από ψιλικά. Οπότε δεν έχουμε ιδιαίτερο κέρδος. Το όποιο κέρδος υπάρχει είναι της τάξης 2% με 5%».
«Είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση για εμάς, και πολύ σύντομα θα κλείσουμε»
Ο Ανδρέας Κομπλόης που διατηρεί περίπτερο στην οδό Πατρών στον Πύργο, τονίζει ότι τα μέτρα που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση, όσον αφορά τα καπνικά, έχουν μειώσει το ποσοστό κέρδους μας στο 3%,
«Τα μέτρα που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση, όσον αφορά τα καπνικά, έχουν μειώσει το ποσοστό κέρδους μας στο 3%, ενώ στις κάρτες πάμε για 0,01% και εκτός από αυτό, μας εφάρμοσε και το σύστημα με τα POS, με το οποίο μας έχει βάλει … αφεντικό την τράπεζα και σε κάθε συναλλαγή μας κρατάνε 12-13 λεπτά. Και αυτό στο ελάχιστο ποσό αγοράς της τιμής των 10 ευρώ. Μετά από τα 10 ευρώ κρατάνε παραπάνω προμήθεια.
Επομένως το κέρδος μας όχι μόνο εξανεμίζεται, χάνεται εντελώς. Με αποτέλεσμα, να είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση για εμάς, και πολύ σύντομα θα κλείσουμε».
«Η Αμαλιάδα από τα 37 περίπτερα έμεινε με τρία»
Τη δραματική συρρίκνωση ενός θεσμού που αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας και της τοπικής οικονομίας περιγράφει ο Θοδωρής Παπαδόπουλος, τονίζοντας με έμφαση πως «η Αμαλιάδα αυτή τη στιγμή έχει μείνει με τρία περίπτερα», τη στιγμή που «κάποτε απαριθμούσε 37 περίπτερα».
Αναφερόμενος στα βαθύτερα αίτια αυτής της κατάρρευσης, επισημαίνει ότι «το μεγάλο πρόβλημα είναι οι άδειες που χάνονται», εξηγώντας τη διαδικασία κατά την οποία «όταν πεθαίνει ένας ανάπηρος, η άδεια πάει στον Δήμο μέχρι να λήξει το συμβόλαιο και μετά τις καταργούν».
Στηλιτεύοντας την αδράνεια σε τοπικό επίπεδο, υπογραμμίζει πως «είναι λάθος που έκανε ο Δήμος που δεν μισθώνει τις άδειες για να έχει και ένα εισόδημα έξτρα», την ώρα που στην πρωτεύουσα ακολουθείται η ακριβώς αντίθετη τακτική: «Στην Αθήνα πλέον γίνεται αυτό το πράγμα, οι άδειες που χάνονται τις βγάζει και τις εκμισθώνει ο Δήμος» και «παίρνουν εισοδήματα, για εκεί μιλάμε για λεφτά», καθώς «σε θέσεις που είχαν καταργηθεί ο εκάστοτε Δήμος βγάζει άδειες και τις μισθώνει», βάζοντας στα ταμεία του «αταλαιπώρητο χρήμα από το πουθενά».
Ιδιαίτερη μνεία κάνει στην τεράστια πληγή που επέφερε η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, υπογραμμίζοντας ότι «απελευθερώθηκε το επάγγελμα και μπορούσε να βάλει οποιοσδήποτε στο μαγαζί του τσιγάρα χωρίς να έχει καν άδεια».
Εξηγώντας τη στρέβλωση που δημιουργήθηκε στην αγορά και την κατάργηση της προστατευτικής ζώνης, σημειώνει χαρακτηριστικά: «Αυτό έκανε πάλι ένα μεγάλο κακό, γιατί πήγανε κάθε μίνι μάρκετ, κάθε βενζινάδικο και βάλανε τσιγάρα μέσα. Δηλαδή εγώ δεν μπορώ να πάω να βάλω και να πουλήσω βενζίνη στο μαγαζί μου, αυτός που πουλάει βενζίνη μπορεί να πουλήσει τσιγάρα».
Παράλληλα, αναδεικνύει την κοινωνική διάσταση και την ασφάλεια που προσέφεραν τα περίπτερα στις γειτονιές, λέγοντας πως «ο περιπτεράς είναι σαν να είναι ο φύλακας της γειτονιάς», αφού «είσαι πάντα ανοιχτός, είσαι πάντα εκεί, κάτι θα δεις» και «όπως και να το κάνεις έχει ζωή μια γειτονιά με ένα περίπτερο». Καταλήγοντας στην αναγκαστική στροφή των επαγγελματιών προς τη δημιουργία κανονικών καταστημάτων, αναφέρει πως και ο ίδιος «αναγκάστηκε να φτιάξει το μαγαζί», καθώς «το περίπτερο δεν καλύπτει μεγάλη γκάμα», σημειώνοντας ωστόσο με πικρία για την τοπική αγορά πως «αυτό έπρεπε να γίνει δέκα χρόνια πριν, όχι δεν γίνεται τώρα, είναι δύσκολο», καλώντας πολιτεία και αυτοδιοίκηση να αντιγράψουν το μοντέλο επαναπροκήρυξης των αδειών της Αθήνας ώστε να μην χαθεί αυτή η ζωντανή παράδοση του τόπου.
Πηγή: patrisnews.com
